Hayatlarımızın hikayeleri vardır. Bazılarımızın anlamsız bazılarımızın anlamlı olduğunu düşünürüz, insan vücudu ne kadar sistemsel düzgün çalışıyorsa bizlerde hayatımızı hep bir düzene koymaya çalışırız ama insanın doğasında düzensizlik yok mudur. Nankör olduğumuz gerçeği var bir kere hep daha fazlasını ister azıyla yetinmeyiz. O da olsun bu da olsun bu neden olmasın diye diye…

Hep istedik elde edince bıraktık imkansızken çekici ve güzel geliyor aşk bu konuda deneyimli olduğumu düşündüğüm konulardan imkansızsa aşktır olmuyorsa aşktır olunca eksik kalıyor sanki olmayınca tamamlanıyor gibi sevmek belkide böyle güzeldi hatırladığın, düşlediğin, dilediğin gibi. Konduramazsın kötüleri iyine iyidir o hep senin için bir bildiği vardır ondan yapmıştır dersin insanlara kendini avutmaktır belkide aşk o da istiyor ama olmuyor abi demek gibi neden olmuyor diye soruluncada sigarandan bir duman daha çekmek nasip olur sana. Hergüne yeni bir umutla başlar mesaj kutularını kontrol edersin o mesaj gelince mi oldu diyebileceksin veya o mesaj gelene kadar mı aşktı senin için Gündüzleri içimi ele geçiren bir kelebek etkisi geceleyin kendini kaybedip karanlığa doğru çekiliyor ya buluşamazsak  ya dememem gereken bir şey dersem ya bildiğim sevdiğim kişi artık onda yoksa ben hayali birini sevmişsem diye sorar insan kendi kendine…

Bilemiyorum yaa ne kadar kötü bir şey olduğunu düşünsekte sevmek aşık olmak veya bunları zannetmek en güzel duygular karmaşası değil mi. İlk aşkım ilk heyecanlarım ilk sevgimin gerçek oluşu saçlarının rüzgarda bozulmadan hareketleri, dudaklarına bakınca sıcaklığı ve çekiciliği, konuşmaya başladığında sende oluşan o sarhoşluk hissi kötümü daha doğrusu bunların tekrardan gerçekleşebileceğine inanma ihtimali kötümü. Umudu olmayan bir birey yaşayabilir mi. Aşık olmadan ölür mü insan hiç. Sevmeden sevildiğini hissedemeden yaşayabilir miydik olur muydu sen olmasan başka birisi hayatımda hayırlısı der geçeriz her seferinde bireyleri gerçekleştirebilirken, olacakları değiştirme imkanımız varken neden bir şey yapasımız gelmez çok mu alıştık senle olan yalnızlığımda yaşamaya anlayamıyorum nasıl gülüyordu insan sen benle olmadan önce nasıl sevinebiliyorduk günlük hayatta başımıza gelen olaylarda…

Çok mu seviyordum yoksa yaşamak için mi sevdiğimi düşünüyordum an geliyor o kadar da sevmiyorum diyorum an geliyor onsuz olurmu diyorum ama onlada olmuyorki nasıl olacak bu işler kafam hiç almıyor anlatmak konuşmak biraz olsun rahatlamak istiyorum ama hiç anlatamıyorum kendimi anlatsam anlamıyorlar benide yatırın yatım ben onu düşüneyim sadece ben düşündükçe değerlensin o tüm dünyada kimselerin olmasın ama mutlu olsun benimle olsun ama benle olmasın ya ben değiştiysem ya biz hiç birbirimize uygun olamamış sadece yarım kalan bir heyecansa ikimiz içinde ve o yarım kalan heyecanı noktalayacaksak o zaman ne olucak kafam mı rahat olacak en azından olan biteni biliyorum mu diyebileceğim bilmiyorum bilemiyorum sorusunu bulamadıklarımda cevap, cevabını bilemediklerimde soru mu arıyordum acaba diye düşünür insan ama bi gülüşü var yaşama sebebim bana anlamlı gelen tek şey ağzından çıkan kelimeler hep iltifat edermişçesine yanımda güvende hissettiğini bana hissettirmesi bunlar kolay kolay olacak şeyler değil diye düşünüyorum yarım kalacak bir duygu hissiyat olsa buraya kadar ilerler miydik veya bu ilerleme mi bize anlam katmaya çalışıyordu bilmiyorum bilemiyorum ve bilemeyeceğim…

Mutluyum çünkü ilerde bir gün seninle mutlu olabileceğime inanıyorum içten içe hissediyorum belki bu gün olmadı yarın yarın olmadı sonraki gün ama bir gün olacak olması lazım olmadan olmaz ya yuva kurmamız lazım evlenmemiz ailem ile seni tanıştırmam lazım ailemizin yeni kızı olman lazım bunların hepsinin gerçekleşmesi lazım sadece ne zaman gerçekleşecek bunda hemfikir değilim ama olacak. ——————————————————- Gün gelecek o tüm çektiğimiz acı dert tasa bitecek çünkü hayatımı Sana bize adayacağız biz değil tek kişi olacağız bir kişilik yaratacağız Ömer ve sen ikilisi sen ömrüm boyunca başıma gelen en güzel şey olacaksın çünkü seni sevmek çölde susuz kalmamak gibi seni sevmek karanlık çöktüğünde sokakların derinlerde yatan sabah olacak duygusu gibi, sen sen daha uzun ince bir yoldayız o yolun ben amınakoyim ama üzülme bedel ödemeden mutlu olamazsın burada zamanı gelecek ikimizde mutlu olup birbiriminiz içindeki mutluluğu görüp daha çok mutlu olabiliriz.