Yeni diyoruz eskiyi hiçe sayarak ama bize yenileri, yeniyi, umudu ve ışığı o eskiler, kirliler, kirlenmişler, zayıflamışlar ve karamsarlıklar getirmemiş miydi? Evet, o eskiler sayesinde şuan da yeni diyebiliyor yeniyi umut edebiliyor ve koşabiliyorsun çünkü onlar; sende var olmamış, kendinde dahi bilmediğin hayal edemediğin bazı güçler, bazı anlamlar, bazı yetenekler çıkartmaktaydı bugün onlar sayesinde daha iyi olmuş, daha faydalı olabileceğine inanıyor ve o doğrultuyu mutluluk değerlerinizle birleştirerek ileriye doğru kararlı, istikrarlı ve bir o kadar afallamış bir budala gibi amaçsız bir şekilde koşuyorsun. Bu zamana kadar ilerlemenin her zaman seni ileriye götüreceğine inanmış buna kendini kandırmıştın. Biraz kendin, biraz çevren, biraz ülken ve geri kalan her şeyden kaynaklı sen buna itilmiş ve bunu doğru bulmuştun. Şimdi büyüdün, değiştin ve ilerlemektesin ama bu ilerleme daha önce hiç tatmadığın, hissetmediğin bir ilerlemeydi.

Bu durumları şimdi en iyi versiyonunu ortaya çıkartabilmek adına devam ettirmen gerektiğinin bilincini kazanmış ve hayatın pahasına kendine eş olarak gördüğün değerlerin ile beraber bunu yürütüyor olacaksın. Unutmamalıyız ki her şeyden, her önemli kararımızı verirken, her bir eylemimizin sonucundan her şeyden de önce Mutlu olup olmayacağımızı sorguluyoruz. Bu doğrultuda ilerliyor bu sebeplerden ötürü kararlarımızı veriyoruz. O yüzden yeni yeni yenidenlere, yeniden yeniliklerle ilerliyor olacağız artık. Durduk, bekledik ve izledik analizlerimizi yaptık. Derslerimizi çıkardık hedeflerimizi daha ölçülebilir gerçekleşebilir hayallere dönüştürdük. Çünkü artık başaracağımıza inanmamız bize yeterli gelmiyor, başaracağımızı kesinleştirmek, uğrunda neleri feda edebileceğimizi ortaya koymuş olmalıyız ki başaralım ilerleyelim. Yeniliklerimiz bize fayda sağlasın kendimizi kazanalım. Kazandıralım….