İnsan yalnız doğmadı mı böyle büyümedi mi hayatının çoğu anında tek hissetmedi mi niye yalnız olmaktan korkar oldu, yalnız ölücem düşüncesine neden girerizki zaten yalnız doğduk. Yalnız olmak neydi kimsenin olmaması mıydı sevdiğinin, seveninin, dostum diyebileceğinin olmaması. Sevdiğinin seveninin dostunun olması yalnız olmadığın anlamına gelir mi pek emin değilim. Sonuçta bir bireyiz tekiz bir benzerimiz...
Hayatlarımızın hikayeleri vardır. Bazılarımızın anlamsız bazılarımızın anlamlı olduğunu düşünürüz, insan vücudu ne kadar sistemsel düzgün çalışıyorsa bizlerde hayatımızı hep bir düzene koymaya çalışırız ama insanın doğasında düzensizlik yok mudur. Nankör olduğumuz gerçeği var bir kere hep daha fazlasını ister azıyla yetinmeyiz. O da olsun bu da olsun bu neden olmasın diye diye…
Günümüz insanlarının genç kesimin kafasında dönen ve hiç bir zaman net bir cevaba ulaşılamayan mutluluk ne ki bu kadar büyüttüğümüz olay diye düşünüyor olabilir büyüklerimiz, küçüklerimiz belki onlar bu soruyu daha kendilerine soramadı veya sorup cevabını bulabildiler. Bizler suan için bunun cevabını aramaktayız birilerinden tavsiye alıp merdiven basamaklarının en üstüne hemen çıkmamalıyız. Kendimiz zaman harcamalı...
